kultura enter miesięcznik wymiany idei

kultura enter miesiecznik wymiany idei


„List do Kathy Acker. Mińsk 2011”

„Spróbowaliśmy się zastanowić nad tym, dlaczego Białoruś jest tak nieatrakcyjna dla całego świata, taka nieseksowna. Być może dlatego, że w krajach seksownych są góry, morze, ropa, diamenty. Wszystko zaś, co my mamy, to ludzie, a ludzie to produkt o niskim popycie. I wszystko, co pozostaje krajowi o płaskim krajobrazie, to obnażyć się przed całym światem, ale mimo wszystko to nie wystarczy”. >>




,

, ,

Antanina Słabodczykawa. Estetyka poza granicami estetycznego

Szukać pięknego w szpetnym, dążyć do piękna i go odrzucać, walczyć z lękiem, czyniąc go tematami swoich prac – twórczość białoruskiej malarki Antaniny Słabodczykawej jest równie pełna sprzeczności co jej droga życiowa. >>



,

, ,

SA-GA O ARTYŚCIE I POECIE ALEKSEYU ZHDANOVIE, opowiedziana przez osobę, która nigdy nie znała Zhdanova, i dlatego całkiem zmyślona

Poznałam go już po tym, gdy odszedł. Na początku zobaczyłam jego przygnębienie, potem usłyszałam jego imię, które coraz częściej zaczęło pojawiać się w moim otoczeniu, następnie dowiedziałam się, że jest poetą i, nareszcie, do mojego życia wkroczył jego mit. >>



,

, , ,

Pociągają mnie skrajności

W grudniu ubiegłego roku Białoruski Wolny Teatr (WT) znalazł się w warunkach bycia nie tylko „po tamtej stronie” kultury białoruskiej, ale w zasadzie poza Białorusią. Widz, który ma potrzebę innej, niezręcznej, prowokującej sztuki, z pewnością w tym roku został pozbawiony teatru.
>>




,

, , ,

Mihail Hulin „Wystawa rysunku NIE dziecięcego” Galeria Sztuki Współczesnej „Ŭ” Maj–czerwiec 2010 roku

Artysta „studiuje” bohaterów współczesnych komiksów oraz kreskówek, żeby – wykorzystując dodatkowe wyrazy i przedmioty – tworzyć nowy kontekst dla interpretacji.

>>



,

, ,

Białoruski teatr współczesny – walcząc o „różnorodność”

Zasiadający przy okrągłych stołach, białoruscy krytycy, reżyserzy, dyrektorzy teatrów odwołują się do pojęć „współczesne trendy”, „współczesny bohater”, „aktualna tematyka”. W praktyce jednak państwowe białoruskie teatry wolą bezpiecznie omijać współczesność szerokim łukiem. >>



, ,

Miejsce, gdzie można oddychać. Walancina Kisialowa – wywiad

Prywatne inicjatywy kulturalne w Białorusi nie otrzymują ze strony państwa realnej pomocy. Niezależne, niekomercyjne ośrodki artystyczne pozostają jedynie inicjatywą garstki entuzjastów i osób prywatnych. >>




, ,

Czy Białorusin to też Europejczyk? Wolha Szparaha – wywiad

Intelektualiści białoruscy nie tylko widzą Białoruś w Europie, jeśli chodzi o położenie geograficznie, ale promują „drogę do Europy” jako ideę niematerialnych (społeczno­‑kulturalnych) wartości. >>




,