Czasopismo kulturalno-społeczne 

MAGAZYN INTERNETOWY

SŁOWO WSTĘPNE. Pytanie

2022-08-18T20:10:46+02:00 Od redakcji|

Najpierw trzeba zbrodnie opowiedzieć, żeby ktoś mógł za nie odpowiedzieć. Nie wiem, czy na początku lipca odbyły się w Hadze jakieś okazjonalne  lunche i listy gratulacyjne z okazji 20-lecia działalności Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości. Dla większości obywateli świata, a zwłaszcza Ukrainy, nie ma czego świętować. Do osądzenia zbrodniarzy wojennych w przypadku Rosji w rzeczywistości żaden ówczesny międzynarodowy trybunał nie ma prawa.

ŚWIADKOWIE. Doświadczenie wojenne Ukraińców doświadczeniem wszystkich Europejczyków?

2022-08-19T00:09:31+02:00 Z mieszkankami Charkowa rozmawia Aleksandra Zińczuk|

Podczas rozmowy, która miała miejsce w czerwcu, jedna z rozmówczyń stwierdziła, żeby zrozumieć doświadczenie narodu ukraińskiego powinno stać się ono doświadczeniem wszystkich Europejczyków. Tak trudno wypowiedzieć traumę, lęki i doświadczenie wojenne. Jednocześnie tak trudno uzmysłowić innym, że taka tragedia może się powtórzyć w każdej części świata.

RELACJE Z UKRAINY: Masowe groby od „bratniego narodu”

2022-08-18T16:22:55+02:00 Relacje Switłany Czornej z Kijowa (tłum. Maryna Czarna)|

Szef policji obwodu kijowskiego Andrij Nebytow podkreśla, że osoby zabite przez okupantów mają na ciałach ślady tortur. „Rosyjskie żołnierze celowo strzelali do cywilów, którzy nie stawiali żadnego oporu ani nie stanowili zagrożenia” – powiedział szef policji.

RELACJE. „Napalm zadziałał!”, „Och, fosfor poleciał!”

2022-08-18T16:23:17+02:00

Sądząc po rozmowach przechwyconych i nagranych przez Służbę Bezpieczeństwa Ukrainy i Główny Zarząd Wywiadu Ministerstwa Obrony, wojna dla Rosjan jest specyficznym rodzajem rozrywki, która daje możliwość zabicia kogoś bez obawy przed karą, można poderżnąć jeńcowi gardło, strzelić w plecy i uniknąć za to jakiejkolwiek odpowiedzialności. Okupanci „cieszą się” z tego, że napalm lub amunicja fosforowa niszczy ukraińskie miasta i wsie. Rosyjski żołnierz walczący na froncie opowiada o tym swojej matce – ich rozmowę przechwyciła SBU.

RELACJE. Porwania i deportacje

2022-08-18T16:24:12+02:00

Ministerstwo zauważa, że „w rzeczywistości, z pogwałceniem międzynarodowego prawa humanitarnego i podstawowych standardów ludzkości, Rosja angażuje się w zorganizowane na poziomie państwa porwania dzieci i niszczenie przyszłości narodu ukraińskiego

RELACJE. Zidentyfikowany okupant-gwałciciel

2022-08-18T16:24:54+02:00

„Niewinna” obywatelka Rosji oburzona faktem, że dzieci ukraińskie, które zostały deportowane do Rosji odmówiły w szkole rysowania symboli z okazji Dnia Zwycięstwa, nazwała ich nazistami i powiedziała: „Wstrzykiwałabym im narkotyki, gdybym pracowała, patrzyłabym im w oczy i mówiłabym: „Zdechnijcie, cierpcie”.

RELACJE. Zbrodnie okupantów

2022-08-18T16:27:06+02:00

Rosyjskim okupantom sprawia prawdziwą przyjemność zabijanie i torturowanie Ukraińców. Jeden z walczących na terenie Ukrainy raszystów (jego żona, w przechwyconej przez Służbę Bezpieczeństwa Ukrainy rozmowie telefonicznej, nazywa go Kolą) opowiada o tym, jak zarżnął jeńca, mówi o tym, jak o radosnym wydarzeniu – ze śmiechem, z wesołymi nutami w głosie. Z dumą.

RELACJE. Zwierzęta na wojnie

2022-08-18T16:29:38+02:00

Zwierzę, które zostało zabite przez bombę rosyjską, było ulubieńcem rodziny Konowałowych. Koza jadła z ręki, wszędzie chodziła za gospodarzami. Pan Jewhen tęskni za nią bardziej niż za wszystkim innym. Jest smutny nie tylko dlatego, że stracił żywicielkę, która karmiła rodzinę (przecież w stodole jest jeszcze jedna koza), ale także dlatego, że w głowie nadal słyszy krzyk tego rannego, umierającego zwierzęcia.

RELACJE. Czystki w schronach cywilnych

2022-08-18T16:31:12+02:00

„W osadach Kupyansk, Velykyj Burluk, Szevchenkove, Iziu obwodu charkowskiego przypadki zaginięć ludzi stały się bardzo częste. Zwykle są to mężczyźni od 18 do 60 lat i młode kobiety. Zaginięcia te są powiązywane z „pracą” rosyjskich służb specjalnych na okupowanej części obwodu. Obecnie wszystkie trasy do terytoriów kontrolowanych przez Ukrainę są zablokowane. Samochody, którymi ludzie próbują się ewakuować, są dokładnie filtrowane przez Rosjan i wysyłane z powrotem” – informuje Ministerstwo Obrony.

RELACJE. Przemoc seksualna wobec kobiet i dzieci ukraińskich

2022-08-18T16:32:32+02:00

„Przemoc seksualna wobec kobiet i dzieci ukraińskich jest bronią armii rosyjskiej. To ludobójstwo, żołnierz rosyjski nie przestaje – gwałci wszystkich. Ofiarami są mężczyźni, ludzie w różnym wieku, młode dziewczęta i chłopcy, to są całe rodziny. Ukraińców gwałcą młodzi rosyjscy żołnierze, którzy mają po 20-25 lat, to urodzeni za rządów Putina i wychowywani jego propagandą.

RELACJE. Komnata tortur

2022-08-18T16:33:04+02:00

"Schwyciliśmy jeńców, przeciągaliśmy ich tam. A dopóki czekaliśmy na szefa sali tortur, trzymaliśmy ich tam, biliśmy, łamaliśmy im nogi, żeby nie uciekli. Złapaliśmy cywilnego chłopa, odebraliśmy mu komórkę, w komórce są zdjęcia wszystkich pozycji. Tutaj jeździł na rowerze, robił zdjęcia pozycji, wysyłał im."

RELACJE. Plądrowanie cerkwi

2022-08-18T16:33:49+02:00

Według stanu na czerwiec wojna rosyjska doprowadziła do całkowitego zniszczenia lub uszkodzenia  116 000 budynków mieszkalnych, w których mieszkało 3,5 miliona Ukraińców. W 14 obwodach Ukrainy zniszczono 183 miejsca religijne, w tym 173 chrześcijańskie, 5 muzułmańskich i 5 żydowskich.

RELACJE. Raszysta w mundurze

2022-08-18T16:37:37+02:00

Ciężko rannego, krwawiącego mężczyznę znaleźli i zabrali mieszkańcy wioski. Przeżył, rozpoznał tego, który próbował go zabić i jest gotowy do składania zeznań przeciwko rosyjskim terrorystom przed sądem międzynarodowym. Sąd ukraiński skazał kolejnego rosyjskiego zbrodniarza – starszego sierżanta Sił Zbrojnych Rosji Michaiła Kulikowa, który spędzi 10 lat w więzieniu. Ten rosyjski tankowiec, który strzelał do wieżowca w Czernihowie, jest również oskarżony o łamanie praw i zwyczajów wojennych. Podstawą aktu oskarżenia jest baza dowodowa, która została zgromadzona przez śledczych SBU.

FELIETON. Od Władywostoku po Lizbonę

2022-08-18T16:38:06+02:00 Ołeksandr Bojczenko (tłum. Marek s. Zadura)|

Cytowałem to już sto razy, więc mogę i sto pierwszy. Kiedy w lutym 1958 roku francuscy dziennikarze zapytali polskiego pisarza Marka Hłaskę, „czy istnieje możliwość, abyśmy mogli się nawzajem dobrze rozumieć”, odpowiedział: „czołgi sowieckie na ulicach Paryża stworzyłyby nam wspólną płaszczyznę porozumienia i mnóstwo czasu na dyskusję”.

ROZMOWA. 90 procent Rosjan popierających Putina uwielbia mieć prane mózgi

2022-08-18T16:39:15+02:00 Z Mykołą Riabczukiem rozmawiał Rubén Arranz (tłum. Satya Nowak)|

Osobiście nie sądzę, by NATO było poważnym zagrożeniem dla Rosji. Nikt nie może być zagrożeniem dla państwa z tak ogromnym arsenałem nuklearnym. I Kreml doskonale to wie, ale twierdzi o „zagrożeniu” z prostego powodu: NATO ogranicza rosyjska ekspansje, uniemożliwia inwazję na inne kraje, jak to się stało już w Gruzji i Ukrainie. Ale co ma wspólnego bezpieczeństwo Rosji jak suwerennego państwa, któremu nikt nie zagraża i zagrażać zasadniczo nie może, do naprawdę zagrożonych przez NATO moskiewskich ambicji imperialnych?

ROZMOWA. O wędrowaniu po Jakucji i różnicy między rossijaninem a russkim

2022-08-18T16:41:35+02:00 Z Michałem Książkiem rozmawia Krzysztof Bąk|

Kiedy upadł Związek Sowiecki w 1991 roku, wszystkie republiki syberyjskie: Jakucja, Buriacja, Tuwa, wszystkie małe narody Rosji poczuły przypływ świadomości etnicznej. Poczuli się pewniej, dowiedzieli się, że mają swoją kulturę, zaczęli mówić w swoich językach, powołali wydziały swoich filologii. Krótko mówiąc, przez kilka miesięcy niektóre z tych republik, jak Jakucja, były suwerenne i mogli się oddzielić od Rosji, był taki moment. Jakucja nie była republiką związkową, ale częścią Rosji. Po dziesięcioleciach rusyfikacji, odzyskali możliwość sięgnięcia do innych źródeł i opracowań, takich jak książki Wacława Sieroszewskiego czy słownik Edwarda Piekarskiego, żeby budować na nowo szkielet narodu. Wówczas dla nich to była kopalnia opisów zwyczajów, uroczystości, wierzeń, przecież mało kto wiedział jak powinno się celebrować święto yhyach.

ROZMOWA (WIDEO). Skutki społeczne wojny i zbiórka na leczenie żołnierzy

2022-08-18T16:42:46+02:00 Hennadiy Korolow, Ola Hnatiuk, Anna Łazar, Tomasz Majewski, Jarosław Suchan|

Zapraszamy na dyskusję z udziałem znakomitych gości z Ukrainy i z Polski, która promuje zbiórkę funduszy na zakup niezbędnych leków i materiałów opatrunkowych dla żołnierzy w szpitalach w obwodzie winnickim w Ukrainie. Do Winnicy (której obiekty cywile właśnie zostały ostrzelane rosyjskimi rakietami) trafiają żołnierze ciężko ranni podczas walk, tamtejsze szpitale pracują na zdwojonych obrotach

ESEJ. Pojąć Ukrainę

2022-08-18T16:44:39+02:00 Mykoła Riabczuk|

Obsesyjne negowanie przez Putina istnienia Ukrainy i ludobójcze próby eksterminacji Ukraińców jako narodu wyrasta paradoksalnie, z tych samych pseudointelektualnych korzeni, z tej samej „wiedzy imperialnej”, którą kształtuje zachodnia orientalistyczna wizja Ukrainy jako „narodu upośledzonego”, „sąsiada” Europy, który jednak nie jest jej częścią pozostając swego rodzaju elementem składowym rosyjskiego „podwórka”, pozbawionym własnej tożsamości politycznej, a zatem zgodnie z prawem należy do „strefy wpływów” Rosji. Ewa Thompson (podobnie jak wcześniej Edward Said) trafnie opisała tę „imperialną wiedzę” jako system narracji mających na celu przemilczenie, zniewolenie i sprowincjonalizowanie podległych sobie narodów. Monopolizując prawo do mówienia i działania w ich imieniu, imperium czyni ich milczącymi i prawie niewidocznymi dla reszty świata.

ESEJ. Dozwolona nienawiść

2022-08-18T16:47:28+02:00 Jacek Zalewski|

Są ludzie, którzy ze wszech miar mają prawo nienawidzić – ich relacje z upiorną skrupulatnością rejestrują gazety i serwisy internetowe. Cóż bowiem bardziej atrakcyjnego dla znużonego banałem codziennej polityki i mdłością wydarzeń społecznych mieszczucha? Czytamy zatem z niezdrowym zainteresowaniem o skrajnie przerażających przeżyciach kobiety z Mariupola lub o rozpaczy ocalałego z rzezi w Buczy starca. Czytamy i czujemy ową złowrogą rozkosz, gdy część ich nienawiści do bestii w rosyjskich mundurach przechodzi na nas, gdy i my możemy zareagować w sposób równie bezkompromisowy. Korzystamy tedy z okazji, gdy ta nienawiść jest dozwolona, wiemy bowiem dobrze, że to sytuacja przejściowa, że media, politycy, myśliciele, autorytety nie będą nas do niej zachęcać bez końca. Wojna wreszcie wygaśnie, zmienią się rządy, pojawi się potrzeba nowego wartościowania – niestety, nienawiść zostanie! Dlatego już teraz pilnie potrzebni są ci, którzy nie będą nienawidzić, żeby nienawidzić mogli inni.

ESEJ. Wolność jako odpowiedzialność

2022-08-18T16:45:51+02:00 Serhij Żadan|

Na pisarzy się nie obraża – im się ufa. Czytelnicy są w tym wypadku o wiele bardziej nieodpowiedzialni od poetów i powieściopisarzy – odpowiedzi szukają tam, gdzie głównie stawia się pytania. Szukają, nie tracąc nadziei i nie rozczarowując się. Gotowi są słuchać poważnych rzeczy, powiadanych przez ludzi zasadniczo niezbyt poważnych. Z tego chociażby powodu, że ktoś inny o podobnych rzeczach nie mówi w ogóle. Mówiąc wprost: czy widzieliście niedawno kontrolerów w komunikacji miejskiej mówiących o wolności? O wolności mówią księża, politycy albo pisarze – czyli ci, którzy czują najmniejszą odpowiedzialność za swoje słowa i sami zdają sobie sprawę z umowności oraz abstrakcyjności rzeczy, o których się rozwodzą. Ja również ciągle mówię o wolności. Nie mając żadnych iluzji co do zrozumiałości tego, co powiem. Ponieważ gdy mówię o wolności, mam na myśli róże. Wyjaśnić, dlaczego właśnie róże, nie potrafię, jednak nadal pozostaję przy swoim. Kierując się przy tym twierdzeniem Hugo, że wolność zaczyna się od ironii. Mnie osobiście taki początek się podoba. Jeśli chcesz stracić rozumienie rzeczy oczywistych – zapytaj o nie pisarza. Spróbujmy więc porozmawiać o wolności.

ESEJ. Genezis z duchów

2022-08-18T16:49:09+02:00 Aleksandra Zińczuk|

Dzieje Rut i Noemi przypomniały mi się w kontekście Pięćdziesiątnicy, która w tym roku w pierwszej połowie czerwca zbiega się w kalendarzach różnych wyznań. Historia Rut odczytywana jest, i rozgrywa się, w czasie Szawuot (hebr. Święta Tygodni), zwanych też Świętem Zbiorów, będących odpowiednikiem naszych Zielonych Świątek, czy we wschodnim obrządku Dniem Trójcy. Dlatego dziś opowiem wam o nowych apostołach. O nowych, bo posłannictwo jest pojęciem antropologicznym, którym można najcelniej określić zlecenie komuś misji pośredniczenia lub wypełnienia zadania.

ESEJ. Demokracja i estetyka

2022-08-18T16:43:20+02:00 Andrzej Jaroszyński|

Oświeceni Norwegowie tłumaczyli mi, że egalitaryzm nie polega na oszałamianiu na wzbudzaniu zachwytu u większość przez mniejszość, ale na budowaniu w społeczeństwie poczucia równości, stabilizacji, wzajemnego podobieństwa i przyjaznego dobrostanu w środowisku zwyczajnym, czyli takim jak oni sami.

OMÓWIENIA. Co robi córeczka?

2022-08-18T22:14:09+02:00 Jan Burnatowski|

Słowem, dziwna jest ta wojna. O ile w powszechnej świadomości jawi się ona jako brutalny proces porządkujący świat, bo przecież ostrą kreską oddziela „swoich” od „tamtych”, wyostrza widzenie, o tyle paradoksalność rosyjsko–ukraińskiego konfliktu będącego podglebiem "Córeczki" polega na tym, że kontury świata nie są jasne, a mapa zostaje trwale rozmazana. Jak to bowiem możliwe (nieprawdopodobne!), że trzynaście minut ostrej jazdy do nieodległego Krasnoarmijska ujawnia istnienie światów równoległych, które nic o sobie nie wiedzą.

OMÓWIENIA. Kobiece zgromadzenia – obrazy i rytuały

2022-08-18T09:54:20+02:00 Aleksandra Skrabek|

Nakładem wydawnictwa Pauza ukazała się właśnie "Strega", powieść Johanne Lykke Holm przełożona ze szwedzkiego przez Justynę Czechowską. Z ilustracji na okładce autorstwa Channy Bianci patrzy zadziorna, pewna siebie dziewczyna niedbale paląca papierosa – twarz, którą z łatwością można obdarzyć główną bohaterkę, dziewiętnastoletnią Rafaelę,

TEATR. Dziewczyna z walizką

2022-08-18T22:27:16+02:00 Magdalena Jankowska|

Alicja w Krainie Czarów potrafiła inspirować różnych twórców. W XIX-wiecznej powieści (artysty i matematyka) wciąż pozostają wątki do odkrycia lub interpretacyjnej żonglerki.  Zresztą tłumacz Maciej Słomczyński stwierdził, że książka ta jest wyjątkowym „wypadkiem w dziejach piśmiennictwa, gdzie jeden tekst zawiera dwie zupełnie różne książki: jedną dla dzieci i drugą dla bardzo dorosłych”. Niczego pomiędzy dziećmi a „bardzo dorosłymi”. Zatem jaki punkt zwrotny przyjął sobie język sceny dla bardzo dorosłych w aktualnej sytuacji wojny na Ukrainie?

Nienawiść. Utwór Światosława Wakarczuka

2022-08-18T16:52:31+02:00 Slava Wakarczuk (tłum. Krzysztof Czyżewski)|

Dzięki uprzejmości Autora i Tłumacza publikujemy tekst ukraińskiego muzyka Światosława Wakarczuka, lidera zespołu Okean Elzy, w przekładzie Krzysztofa Czyżewskiego. Utwór opowiada o tym, z czym zmagamy się w czasie wojny i niepokoju. Nienawiść rodzi się po cichu, bo nikt jej nie chce. Potrafi jednak przyjść niepostrzeżenie i pustoszyć bardziej niż ogień. Do przekładu załączamy również oryginał.

[UA] Усвідомлення України: Від «нації нізвідки» до «стрижня європейської безпеки»

2022-08-13T12:20:54+02:00 Mykoła Riabczuk|

Утім, до кінця 1994 року питання ядерного роззброєння України вдалося таки полагодити. На конференції ОБСЄ в Будапешті вперті українські «націоналісти» погодилася передати сотні ракет і важких бомбардувальників Росії, яку Захід вважав у той час «дружньою» і «демократичною». У відповідь українці отримали ґарантії безпеки від трьох найбільших ядерних держав – США, Великобританії та – не смійтеся тільки, – від Росії. Вся трійка урочисто зобов'язалася «поважати незалежність та суверенітет України в межах наявних кордонів», «утримуватися від погроз силою або від її застосування проти України», а також не вдаватися до економічного тиску з метою вплинути на її політику. Усі підписанти задекларували готовість «консультуватися один з одним у разі виникнення питання стосовно цих зобов'язань».

[UA] Зустріч із Сергієм Жаданом

2022-08-13T10:00:35+02:00 Зустріч із Сергієм Жаданом|

Майстерня культури в Любліні та часопис «Kultura Enter» запрошують на зустріч із Сергієм Жаданом – найпопулярнішим сучасним українським поетом і митцем, музикантом та волонтером, який координує допомогу на Сході України. Під час літературної зустрічі буде організовано збір коштів на допомогу захисникам міста Харкова – рідного міста митця.

[UA] Питання

2022-08-17T10:07:29+02:00

Спочатку потрібно розповісти про злочини, щоб потім хтось міг за них відповісти. Я не знаю, чи на початку липня в Гаазі відбулися урочисті обіди та вітальні промови з нагоди 20-річчя діяльності Міжнародного суду. Для більшості громадян світу, особливо України, нема чого святкувати. Насправді жоден міжнародний трибунал, який функціонує сьогодні, не має повноважень судити військових злочинців у справі Росії. Необхідно створити окрему структуру, як це було після війни в Югославії. Цього прагне мало хто з плеймейкерів політичних гравців – по-перше, тому що з юридичної точки зору, щоб судити, війна повинна закінчитися. І це буде ще не скоро. По-друге, і, мабуть, насамперед — не тільки Росія не підписала так званий Римський статут, але й більшість країн (США, Китай, Ізраїль) не ратифікували документ від 17 липня 1998 року. На практиці це означає, що Міжнародний суд ООН не може притягнути громадян цих же країн до суду.

LAUDACJA dla Wołodymyra Zełeńskiego – Laureata Nagrody Orła Jana Karskiego

2022-03-19T11:31:11+01:00 Ks. Alfred Marek Wierzbicki|

Pamięć o misji Jana Karskiego, będącej próbą powstrzymania Zagłady Żydów, dokonywanej przez nazistów na ziemi polskiej oraz świadomość, że naród ukraiński i jego suwerenne państwo doświadczają przemocy zagrażającej ich istnieniu, stanowi motywację do przyznania Panu Prezydentowi Wołodymyrowi Zełeńskiemu Nagrody Orła Jana Karskiego za bohaterską obronę Ukrainy i wartości moralnych cywilizacji Zachodu, które na samym Zachodzie ulegają zapomnieniu i zaćmieniu.

SŁOWO WSTĘPNE. Pytanie

2022-08-18T20:10:46+02:00 Od redakcji|

Najpierw trzeba zbrodnie opowiedzieć, żeby ktoś mógł za nie odpowiedzieć. Nie wiem, czy na początku lipca odbyły się w Hadze jakieś okazjonalne  lunche i listy gratulacyjne z okazji 20-lecia działalności Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości. Dla większości obywateli świata, a zwłaszcza Ukrainy, nie ma czego świętować. Do osądzenia zbrodniarzy wojennych w przypadku Rosji w rzeczywistości żaden ówczesny międzynarodowy trybunał nie ma prawa.

ŚWIADKOWIE. Doświadczenie wojenne Ukraińców doświadczeniem wszystkich Europejczyków?

2022-08-19T00:09:31+02:00 Z mieszkankami Charkowa rozmawia Aleksandra Zińczuk|

Podczas rozmowy, która miała miejsce w czerwcu, jedna z rozmówczyń stwierdziła, żeby zrozumieć doświadczenie narodu ukraińskiego powinno stać się ono doświadczeniem wszystkich Europejczyków. Tak trudno wypowiedzieć traumę, lęki i doświadczenie wojenne. Jednocześnie tak trudno uzmysłowić innym, że taka tragedia może się powtórzyć w każdej części świata.

RELACJE Z UKRAINY: Masowe groby od „bratniego narodu”

2022-08-18T16:22:55+02:00 Relacje Switłany Czornej z Kijowa (tłum. Maryna Czarna)|

Szef policji obwodu kijowskiego Andrij Nebytow podkreśla, że osoby zabite przez okupantów mają na ciałach ślady tortur. „Rosyjskie żołnierze celowo strzelali do cywilów, którzy nie stawiali żadnego oporu ani nie stanowili zagrożenia” – powiedział szef policji.

RELACJE. „Napalm zadziałał!”, „Och, fosfor poleciał!”

2022-08-18T16:23:17+02:00

Sądząc po rozmowach przechwyconych i nagranych przez Służbę Bezpieczeństwa Ukrainy i Główny Zarząd Wywiadu Ministerstwa Obrony, wojna dla Rosjan jest specyficznym rodzajem rozrywki, która daje możliwość zabicia kogoś bez obawy przed karą, można poderżnąć jeńcowi gardło, strzelić w plecy i uniknąć za to jakiejkolwiek odpowiedzialności. Okupanci „cieszą się” z tego, że napalm lub amunicja fosforowa niszczy ukraińskie miasta i wsie. Rosyjski żołnierz walczący na froncie opowiada o tym swojej matce – ich rozmowę przechwyciła SBU.

RELACJE. Porwania i deportacje

2022-08-18T16:24:12+02:00

Ministerstwo zauważa, że „w rzeczywistości, z pogwałceniem międzynarodowego prawa humanitarnego i podstawowych standardów ludzkości, Rosja angażuje się w zorganizowane na poziomie państwa porwania dzieci i niszczenie przyszłości narodu ukraińskiego

RELACJE. Zidentyfikowany okupant-gwałciciel

2022-08-18T16:24:54+02:00

„Niewinna” obywatelka Rosji oburzona faktem, że dzieci ukraińskie, które zostały deportowane do Rosji odmówiły w szkole rysowania symboli z okazji Dnia Zwycięstwa, nazwała ich nazistami i powiedziała: „Wstrzykiwałabym im narkotyki, gdybym pracowała, patrzyłabym im w oczy i mówiłabym: „Zdechnijcie, cierpcie”.

RELACJE. Zbrodnie okupantów

2022-08-18T16:27:06+02:00

Rosyjskim okupantom sprawia prawdziwą przyjemność zabijanie i torturowanie Ukraińców. Jeden z walczących na terenie Ukrainy raszystów (jego żona, w przechwyconej przez Służbę Bezpieczeństwa Ukrainy rozmowie telefonicznej, nazywa go Kolą) opowiada o tym, jak zarżnął jeńca, mówi o tym, jak o radosnym wydarzeniu – ze śmiechem, z wesołymi nutami w głosie. Z dumą.

RELACJE. Zwierzęta na wojnie

2022-08-18T16:29:38+02:00

Zwierzę, które zostało zabite przez bombę rosyjską, było ulubieńcem rodziny Konowałowych. Koza jadła z ręki, wszędzie chodziła za gospodarzami. Pan Jewhen tęskni za nią bardziej niż za wszystkim innym. Jest smutny nie tylko dlatego, że stracił żywicielkę, która karmiła rodzinę (przecież w stodole jest jeszcze jedna koza), ale także dlatego, że w głowie nadal słyszy krzyk tego rannego, umierającego zwierzęcia.

RELACJE. Czystki w schronach cywilnych

2022-08-18T16:31:12+02:00

„W osadach Kupyansk, Velykyj Burluk, Szevchenkove, Iziu obwodu charkowskiego przypadki zaginięć ludzi stały się bardzo częste. Zwykle są to mężczyźni od 18 do 60 lat i młode kobiety. Zaginięcia te są powiązywane z „pracą” rosyjskich służb specjalnych na okupowanej części obwodu. Obecnie wszystkie trasy do terytoriów kontrolowanych przez Ukrainę są zablokowane. Samochody, którymi ludzie próbują się ewakuować, są dokładnie filtrowane przez Rosjan i wysyłane z powrotem” – informuje Ministerstwo Obrony.

RELACJE. Przemoc seksualna wobec kobiet i dzieci ukraińskich

2022-08-18T16:32:32+02:00

„Przemoc seksualna wobec kobiet i dzieci ukraińskich jest bronią armii rosyjskiej. To ludobójstwo, żołnierz rosyjski nie przestaje – gwałci wszystkich. Ofiarami są mężczyźni, ludzie w różnym wieku, młode dziewczęta i chłopcy, to są całe rodziny. Ukraińców gwałcą młodzi rosyjscy żołnierze, którzy mają po 20-25 lat, to urodzeni za rządów Putina i wychowywani jego propagandą.

RELACJE. Komnata tortur

2022-08-18T16:33:04+02:00

"Schwyciliśmy jeńców, przeciągaliśmy ich tam. A dopóki czekaliśmy na szefa sali tortur, trzymaliśmy ich tam, biliśmy, łamaliśmy im nogi, żeby nie uciekli. Złapaliśmy cywilnego chłopa, odebraliśmy mu komórkę, w komórce są zdjęcia wszystkich pozycji. Tutaj jeździł na rowerze, robił zdjęcia pozycji, wysyłał im."

RELACJE. Plądrowanie cerkwi

2022-08-18T16:33:49+02:00

Według stanu na czerwiec wojna rosyjska doprowadziła do całkowitego zniszczenia lub uszkodzenia  116 000 budynków mieszkalnych, w których mieszkało 3,5 miliona Ukraińców. W 14 obwodach Ukrainy zniszczono 183 miejsca religijne, w tym 173 chrześcijańskie, 5 muzułmańskich i 5 żydowskich.

RELACJE. Raszysta w mundurze

2022-08-18T16:37:37+02:00

Ciężko rannego, krwawiącego mężczyznę znaleźli i zabrali mieszkańcy wioski. Przeżył, rozpoznał tego, który próbował go zabić i jest gotowy do składania zeznań przeciwko rosyjskim terrorystom przed sądem międzynarodowym. Sąd ukraiński skazał kolejnego rosyjskiego zbrodniarza – starszego sierżanta Sił Zbrojnych Rosji Michaiła Kulikowa, który spędzi 10 lat w więzieniu. Ten rosyjski tankowiec, który strzelał do wieżowca w Czernihowie, jest również oskarżony o łamanie praw i zwyczajów wojennych. Podstawą aktu oskarżenia jest baza dowodowa, która została zgromadzona przez śledczych SBU.

FELIETON. Od Władywostoku po Lizbonę

2022-08-18T16:38:06+02:00 Ołeksandr Bojczenko (tłum. Marek s. Zadura)|

Cytowałem to już sto razy, więc mogę i sto pierwszy. Kiedy w lutym 1958 roku francuscy dziennikarze zapytali polskiego pisarza Marka Hłaskę, „czy istnieje możliwość, abyśmy mogli się nawzajem dobrze rozumieć”, odpowiedział: „czołgi sowieckie na ulicach Paryża stworzyłyby nam wspólną płaszczyznę porozumienia i mnóstwo czasu na dyskusję”.

ROZMOWA. 90 procent Rosjan popierających Putina uwielbia mieć prane mózgi

2022-08-18T16:39:15+02:00 Z Mykołą Riabczukiem rozmawiał Rubén Arranz (tłum. Satya Nowak)|

Osobiście nie sądzę, by NATO było poważnym zagrożeniem dla Rosji. Nikt nie może być zagrożeniem dla państwa z tak ogromnym arsenałem nuklearnym. I Kreml doskonale to wie, ale twierdzi o „zagrożeniu” z prostego powodu: NATO ogranicza rosyjska ekspansje, uniemożliwia inwazję na inne kraje, jak to się stało już w Gruzji i Ukrainie. Ale co ma wspólnego bezpieczeństwo Rosji jak suwerennego państwa, któremu nikt nie zagraża i zagrażać zasadniczo nie może, do naprawdę zagrożonych przez NATO moskiewskich ambicji imperialnych?

ROZMOWA. O wędrowaniu po Jakucji i różnicy między rossijaninem a russkim

2022-08-18T16:41:35+02:00 Z Michałem Książkiem rozmawia Krzysztof Bąk|

Kiedy upadł Związek Sowiecki w 1991 roku, wszystkie republiki syberyjskie: Jakucja, Buriacja, Tuwa, wszystkie małe narody Rosji poczuły przypływ świadomości etnicznej. Poczuli się pewniej, dowiedzieli się, że mają swoją kulturę, zaczęli mówić w swoich językach, powołali wydziały swoich filologii. Krótko mówiąc, przez kilka miesięcy niektóre z tych republik, jak Jakucja, były suwerenne i mogli się oddzielić od Rosji, był taki moment. Jakucja nie była republiką związkową, ale częścią Rosji. Po dziesięcioleciach rusyfikacji, odzyskali możliwość sięgnięcia do innych źródeł i opracowań, takich jak książki Wacława Sieroszewskiego czy słownik Edwarda Piekarskiego, żeby budować na nowo szkielet narodu. Wówczas dla nich to była kopalnia opisów zwyczajów, uroczystości, wierzeń, przecież mało kto wiedział jak powinno się celebrować święto yhyach.

ROZMOWA (WIDEO). Skutki społeczne wojny i zbiórka na leczenie żołnierzy

2022-08-18T16:42:46+02:00 Hennadiy Korolow, Ola Hnatiuk, Anna Łazar, Tomasz Majewski, Jarosław Suchan|

Zapraszamy na dyskusję z udziałem znakomitych gości z Ukrainy i z Polski, która promuje zbiórkę funduszy na zakup niezbędnych leków i materiałów opatrunkowych dla żołnierzy w szpitalach w obwodzie winnickim w Ukrainie. Do Winnicy (której obiekty cywile właśnie zostały ostrzelane rosyjskimi rakietami) trafiają żołnierze ciężko ranni podczas walk, tamtejsze szpitale pracują na zdwojonych obrotach

ESEJ. Pojąć Ukrainę

2022-08-18T16:44:39+02:00 Mykoła Riabczuk|

Obsesyjne negowanie przez Putina istnienia Ukrainy i ludobójcze próby eksterminacji Ukraińców jako narodu wyrasta paradoksalnie, z tych samych pseudointelektualnych korzeni, z tej samej „wiedzy imperialnej”, którą kształtuje zachodnia orientalistyczna wizja Ukrainy jako „narodu upośledzonego”, „sąsiada” Europy, który jednak nie jest jej częścią pozostając swego rodzaju elementem składowym rosyjskiego „podwórka”, pozbawionym własnej tożsamości politycznej, a zatem zgodnie z prawem należy do „strefy wpływów” Rosji. Ewa Thompson (podobnie jak wcześniej Edward Said) trafnie opisała tę „imperialną wiedzę” jako system narracji mających na celu przemilczenie, zniewolenie i sprowincjonalizowanie podległych sobie narodów. Monopolizując prawo do mówienia i działania w ich imieniu, imperium czyni ich milczącymi i prawie niewidocznymi dla reszty świata.

ESEJ. Dozwolona nienawiść

2022-08-18T16:47:28+02:00 Jacek Zalewski|

Są ludzie, którzy ze wszech miar mają prawo nienawidzić – ich relacje z upiorną skrupulatnością rejestrują gazety i serwisy internetowe. Cóż bowiem bardziej atrakcyjnego dla znużonego banałem codziennej polityki i mdłością wydarzeń społecznych mieszczucha? Czytamy zatem z niezdrowym zainteresowaniem o skrajnie przerażających przeżyciach kobiety z Mariupola lub o rozpaczy ocalałego z rzezi w Buczy starca. Czytamy i czujemy ową złowrogą rozkosz, gdy część ich nienawiści do bestii w rosyjskich mundurach przechodzi na nas, gdy i my możemy zareagować w sposób równie bezkompromisowy. Korzystamy tedy z okazji, gdy ta nienawiść jest dozwolona, wiemy bowiem dobrze, że to sytuacja przejściowa, że media, politycy, myśliciele, autorytety nie będą nas do niej zachęcać bez końca. Wojna wreszcie wygaśnie, zmienią się rządy, pojawi się potrzeba nowego wartościowania – niestety, nienawiść zostanie! Dlatego już teraz pilnie potrzebni są ci, którzy nie będą nienawidzić, żeby nienawidzić mogli inni.

ESEJ. Wolność jako odpowiedzialność

2022-08-18T16:45:51+02:00 Serhij Żadan|

Na pisarzy się nie obraża – im się ufa. Czytelnicy są w tym wypadku o wiele bardziej nieodpowiedzialni od poetów i powieściopisarzy – odpowiedzi szukają tam, gdzie głównie stawia się pytania. Szukają, nie tracąc nadziei i nie rozczarowując się. Gotowi są słuchać poważnych rzeczy, powiadanych przez ludzi zasadniczo niezbyt poważnych. Z tego chociażby powodu, że ktoś inny o podobnych rzeczach nie mówi w ogóle. Mówiąc wprost: czy widzieliście niedawno kontrolerów w komunikacji miejskiej mówiących o wolności? O wolności mówią księża, politycy albo pisarze – czyli ci, którzy czują najmniejszą odpowiedzialność za swoje słowa i sami zdają sobie sprawę z umowności oraz abstrakcyjności rzeczy, o których się rozwodzą. Ja również ciągle mówię o wolności. Nie mając żadnych iluzji co do zrozumiałości tego, co powiem. Ponieważ gdy mówię o wolności, mam na myśli róże. Wyjaśnić, dlaczego właśnie róże, nie potrafię, jednak nadal pozostaję przy swoim. Kierując się przy tym twierdzeniem Hugo, że wolność zaczyna się od ironii. Mnie osobiście taki początek się podoba. Jeśli chcesz stracić rozumienie rzeczy oczywistych – zapytaj o nie pisarza. Spróbujmy więc porozmawiać o wolności.

ESEJ. Genezis z duchów

2022-08-18T16:49:09+02:00 Aleksandra Zińczuk|

Dzieje Rut i Noemi przypomniały mi się w kontekście Pięćdziesiątnicy, która w tym roku w pierwszej połowie czerwca zbiega się w kalendarzach różnych wyznań. Historia Rut odczytywana jest, i rozgrywa się, w czasie Szawuot (hebr. Święta Tygodni), zwanych też Świętem Zbiorów, będących odpowiednikiem naszych Zielonych Świątek, czy we wschodnim obrządku Dniem Trójcy. Dlatego dziś opowiem wam o nowych apostołach. O nowych, bo posłannictwo jest pojęciem antropologicznym, którym można najcelniej określić zlecenie komuś misji pośredniczenia lub wypełnienia zadania.

ESEJ. Demokracja i estetyka

2022-08-18T16:43:20+02:00 Andrzej Jaroszyński|

Oświeceni Norwegowie tłumaczyli mi, że egalitaryzm nie polega na oszałamianiu na wzbudzaniu zachwytu u większość przez mniejszość, ale na budowaniu w społeczeństwie poczucia równości, stabilizacji, wzajemnego podobieństwa i przyjaznego dobrostanu w środowisku zwyczajnym, czyli takim jak oni sami.

OMÓWIENIA. Co robi córeczka?

2022-08-18T22:14:09+02:00 Jan Burnatowski|

Słowem, dziwna jest ta wojna. O ile w powszechnej świadomości jawi się ona jako brutalny proces porządkujący świat, bo przecież ostrą kreską oddziela „swoich” od „tamtych”, wyostrza widzenie, o tyle paradoksalność rosyjsko–ukraińskiego konfliktu będącego podglebiem "Córeczki" polega na tym, że kontury świata nie są jasne, a mapa zostaje trwale rozmazana. Jak to bowiem możliwe (nieprawdopodobne!), że trzynaście minut ostrej jazdy do nieodległego Krasnoarmijska ujawnia istnienie światów równoległych, które nic o sobie nie wiedzą.

OMÓWIENIA. Kobiece zgromadzenia – obrazy i rytuały

2022-08-18T09:54:20+02:00 Aleksandra Skrabek|

Nakładem wydawnictwa Pauza ukazała się właśnie "Strega", powieść Johanne Lykke Holm przełożona ze szwedzkiego przez Justynę Czechowską. Z ilustracji na okładce autorstwa Channy Bianci patrzy zadziorna, pewna siebie dziewczyna niedbale paląca papierosa – twarz, którą z łatwością można obdarzyć główną bohaterkę, dziewiętnastoletnią Rafaelę,

TEATR. Dziewczyna z walizką

2022-08-18T22:27:16+02:00 Magdalena Jankowska|

Alicja w Krainie Czarów potrafiła inspirować różnych twórców. W XIX-wiecznej powieści (artysty i matematyka) wciąż pozostają wątki do odkrycia lub interpretacyjnej żonglerki.  Zresztą tłumacz Maciej Słomczyński stwierdził, że książka ta jest wyjątkowym „wypadkiem w dziejach piśmiennictwa, gdzie jeden tekst zawiera dwie zupełnie różne książki: jedną dla dzieci i drugą dla bardzo dorosłych”. Niczego pomiędzy dziećmi a „bardzo dorosłymi”. Zatem jaki punkt zwrotny przyjął sobie język sceny dla bardzo dorosłych w aktualnej sytuacji wojny na Ukrainie?

Nienawiść. Utwór Światosława Wakarczuka

2022-08-18T16:52:31+02:00 Slava Wakarczuk (tłum. Krzysztof Czyżewski)|

Dzięki uprzejmości Autora i Tłumacza publikujemy tekst ukraińskiego muzyka Światosława Wakarczuka, lidera zespołu Okean Elzy, w przekładzie Krzysztofa Czyżewskiego. Utwór opowiada o tym, z czym zmagamy się w czasie wojny i niepokoju. Nienawiść rodzi się po cichu, bo nikt jej nie chce. Potrafi jednak przyjść niepostrzeżenie i pustoszyć bardziej niż ogień. Do przekładu załączamy również oryginał.

[UA] Усвідомлення України: Від «нації нізвідки» до «стрижня європейської безпеки»

2022-08-13T12:20:54+02:00 Mykoła Riabczuk|

Утім, до кінця 1994 року питання ядерного роззброєння України вдалося таки полагодити. На конференції ОБСЄ в Будапешті вперті українські «націоналісти» погодилася передати сотні ракет і важких бомбардувальників Росії, яку Захід вважав у той час «дружньою» і «демократичною». У відповідь українці отримали ґарантії безпеки від трьох найбільших ядерних держав – США, Великобританії та – не смійтеся тільки, – від Росії. Вся трійка урочисто зобов'язалася «поважати незалежність та суверенітет України в межах наявних кордонів», «утримуватися від погроз силою або від її застосування проти України», а також не вдаватися до економічного тиску з метою вплинути на її політику. Усі підписанти задекларували готовість «консультуватися один з одним у разі виникнення питання стосовно цих зобов'язань».

[UA] Зустріч із Сергієм Жаданом

2022-08-13T10:00:35+02:00 Зустріч із Сергієм Жаданом|

Майстерня культури в Любліні та часопис «Kultura Enter» запрошують на зустріч із Сергієм Жаданом – найпопулярнішим сучасним українським поетом і митцем, музикантом та волонтером, який координує допомогу на Сході України. Під час літературної зустрічі буде організовано збір коштів на допомогу захисникам міста Харкова – рідного міста митця.

[UA] Питання

2022-08-17T10:07:29+02:00

Спочатку потрібно розповісти про злочини, щоб потім хтось міг за них відповісти. Я не знаю, чи на початку липня в Гаазі відбулися урочисті обіди та вітальні промови з нагоди 20-річчя діяльності Міжнародного суду. Для більшості громадян світу, особливо України, нема чого святкувати. Насправді жоден міжнародний трибунал, який функціонує сьогодні, не має повноважень судити військових злочинців у справі Росії. Необхідно створити окрему структуру, як це було після війни в Югославії. Цього прагне мало хто з плеймейкерів політичних гравців – по-перше, тому що з юридичної точки зору, щоб судити, війна повинна закінчитися. І це буде ще не скоро. По-друге, і, мабуть, насамперед — не тільки Росія не підписала так званий Римський статут, але й більшість країн (США, Китай, Ізраїль) не ратифікували документ від 17 липня 1998 року. На практиці це означає, що Міжнародний суд ООН не може притягнути громадян цих же країн до суду.

LAUDACJA dla Wołodymyra Zełeńskiego – Laureata Nagrody Orła Jana Karskiego

2022-03-19T11:31:11+01:00 Ks. Alfred Marek Wierzbicki|

Pamięć o misji Jana Karskiego, będącej próbą powstrzymania Zagłady Żydów, dokonywanej przez nazistów na ziemi polskiej oraz świadomość, że naród ukraiński i jego suwerenne państwo doświadczają przemocy zagrażającej ich istnieniu, stanowi motywację do przyznania Panu Prezydentowi Wołodymyrowi Zełeńskiemu Nagrody Orła Jana Karskiego za bohaterską obronę Ukrainy i wartości moralnych cywilizacji Zachodu, które na samym Zachodzie ulegają zapomnieniu i zaćmieniu.

APEL. List do Ukrainy

2022-03-19T11:32:16+01:00 Alhierd Bacharewicz (przeł. Irina Lappo)|

Nie wybieraliśmy miejsca urodzenia. Tak jak wy. Częścią diabelskiego planu Moskwy jest szerzenie nienawiści. Wszędzie, gdzie się da. To są działania perspektywiczne, których realizacja rozpoczęła się już dawno. Szczególnie ważne dla Kremla jest podżeganie do nienawiści między sąsiadami. Doprowadzić poziom nienawiści do punktu, po którym powrót do normalnych relacji będzie niemożliwy. A potem, zgodnie z ich planem, nastąpi klasyczne divide et impera.

POLITYKA. Wojna Rosji

2022-03-19T11:32:35+01:00 Mykoła Riabczuk (przeł. Małgorzata Stanek)|

W artykule opublikowanym niedawno w Le Monde, dr Marie Mendras trafnie przypomina nam, że "kryzys w Ukrainie" o którym tak wiele się mówi, nie jest tyle "ukraiński", co przede wszystkim "rosyjski". Jest on "rosyjski" nie tylko w sensie czysto faktycznym - jako że został wywołany i spotęgowany do obecnej katastrofalnej skali przez rosyjskich przywódców politycznych. Jest on "rosyjski" również w sensie filozoficznym w tym znaczeniu, że odzwierciedla głęboki kryzys rosyjskiej tożsamości, jej nieprzystawalność do współczesnego post imperialnego świata oraz niezdolność do pogodzenia się z nowoczesnością inspirowaną przez Zachód, międzynarodowym porządkiem po zimnej wojnie i suwerennością Ukrainy, którą nadal postrzega się jako część rosyjskiego "ja".

ROZMOWA. Świat versus Ukraińcy

2022-03-19T11:33:10+01:00 Z Mykołą Riabczukiem rozmawiają Odile Romelot i Stephane Bessac (przeł. Agnieszka Zachariewicz)|

Czy społeczność międzynarodowa, Europa i Francja robią wystarczająco dużo? Jaka jest najlepsza droga wsparcia Ukrainy? Co Paryż może zrobić, by pomóc jej i jej mieszkańcom?

ROZMOWA. Putin już usłyszał szum Niagary

2022-03-19T11:40:01+01:00 Rozmowa z prezydentem Ukraińskiej Konfederacji Psychoterapeutów Romanem Keczurem (tłum. Marek S. Zadura)|

Rosja mogłaby się rozwijać jako państwo narodowe. Ale ona jest słaba. Tam nie mają wizji państwa narodowego, a tylko wizję imperialną, dlatego że narodowa oznaczałaby konieczność rezygnacji z terytoriów, rezygnacji ze stref wpływu. A cała ich narodowa idea koncentruje się na „zbieraniu rosyjskich ziem”. Potrzebują zemsty, bo czują się słabi.

ROZMOWA (LUBLINIANA). Centralnie jestem

2022-04-11T08:44:55+02:00 Z animatorem kultury Arkadiuszem Kaźmierakiem rozmawia Hanna Bryda|

Jakimi pasjami żyje jeden z aktywistów zaangażowanych z centrum koordynacyjne Lubelskiego Komitetu Społecznego Pomocy Ukrainy w Lublinie - Arkadiusz Kaźmierak? Od początku agresji Rosji na Ukrainę każdego dnia zaangażowany w pomoc. Przede wszystkim jest odpowiedzialny za logistykę i transport pomocy ze strony polskiej na stronę ukraińską. Oto jak do tej pory wyglądały jego działania w Lublinie.

ROZMOWA (SZTUKA). Pejzaż sumienia

2022-03-19T12:59:36+01:00 Z Wilhelmem Sasnalem rozmawia Agnieszka Caban|

Wilhelm Sasnal rzadko pokazuje swoje prace w Polsce. W Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN w ubiegłym roku miała miejsce jego najnowsza wystawa "Taki Pejzaż". Przyciągnęła tłumy, była jedną z najczęściej oglądanych w ostatnich latach wystaw muzealnych w Polsce. Wywołała wiele komentarzy i dyskusji, nie tylko ze względu na światowy format twórcy, ale również tematykę prac, która zagląda w niewygodne dla naszej historii zakamarki, przypominając o niemych i biernych świadkach Holokaustu, po raz kolejny wybudzając nasze sumienia ze spokojnego, twardego snu.

ESEJ. Obrazy literackie Kijowa

2022-03-19T11:41:19+01:00

Miasta Kijowa nie można zredukować wyłącznie do jego zamierzchłej historii, nawet tej, która jest obecna w powyższym obrazie literackim. Są to także jego dzieje i obraz z XIX wieku, z lat 40-60., jaki pozostawił w swych listach Józef Ignacy Kraszewski. Kijów widziany jego oczami był przede wszystkim miastem wolnego handlu, zawierania korzystnych interesów ziemiańskich i mieszczańskich, zjazdów najznakomitszych obywateli z całej Ukrainy, Wołynia i Podola, a także z Litwy. W owych licznych zjazdach „dla interesu” nie chodziło bynajmniej tylko o kupno czy sprzedaż majątku, zakup produktów spożywczych na cały rok czy przedmiotów zbytku, nie tylko o ulokowanie kapitału czy zaciągnięcie niezbędnej pożyczki, ale też o wesołe spędzenie czasu na ucztach i balach, na których „wino lało się strumieniem, i na stoły zielone sypały się tysiące peców, z któremi nieraz jedna karta zabijała całą fortunę, a czasami i dobrą sławę”.

POMOC UKRAINIE. Jak pomagać?

2022-03-19T11:41:47+01:00

Inicjatywy, zbiórki, pomoc rzeczowa i inne przydatne informacje. Od pierwszych dni wojny w Ukrainie staramy się na naszej stronie oraz profilu facebookowym informować o różnych możliwościach niesienia pomocy. Przede wszystkim lokalnie - zaczynając od Lublina i Lubelszczyzny, jako że ze względu na przygraniczne położenie pierwsi w tym regionie musieliśmy poradzić sobie z ogromną falą ofiar wojny. Zanim zostaną wdrożone rozwiązania systemowe, mieszkańcy miasta i Lubelszczyzny współorganizowali pierwszą pomoc humanitarną na Ukrainę oraz na miejscu przybywającym uchodźcom.

POMOC HUMANITARNA. Co i gdzie w skrócie

2022-03-19T11:42:12+01:00

Pierwszy szok związany z krytyczną sytuacją u naszych wschodnich sąsiadów już minął i chaos działań pomocowych powoli zaczyna się klarować. Zdaliśmy już egzamin z entuzjazmu, teraz na horyzoncie drugi, trudniejszy – z wytrwałości. By pomóc w uporządkowaniu informacji nasza redakcja opracowała zestaw sprawdzonych i wiarygodnych akcji, w które można się zaangażować – lub wedle potrzeby z nich skorzystać. Zapraszamy do zapoznania się z naszą listą, którą będziemy na bieżąco aktualizować o kolejne miasta i najświeższe informacje.

ZBIÓRKA. Kobiety na wojnie

2022-03-19T11:42:37+01:00

Nasze zaprzyjaźnione dzielne ukraińskie żołnierki z NGO Ruchu Weteranów Kobiet m.in. z Drohobycz rozpoczęły zbiórkę i przyłączamy się z apelem o wspieranie kobiet walczących na froncie. Dziewczyny pomagają w dostarczaniu najpilniejszych potrzeb pododdziałom Obrony Terytorialnej Zaporoża (za pośrednictwem współpracujących z nimi wolontariuszy) oraz Kijowa (współpracują z dowódcą jednego pododdziału). Pomagają Siłom Zbrojnym Ukrainy, w tym Obronie Terytorialnej Białej Cerkwi. Organizują dostawy pomocy humanitarnej do miast, w których sytuacja jest najdramatyczniejsza. Opracowują logistykę. Niektóre z nich zginęły podczas dostarczania pomocy.

Przejdź do góry